Terapia Integracji Sensorycznej
Terapia Integracji Sensorycznej (w skrócie „SI”) skierowana jest do dzieci, u których występuje:
- opóźnienie rozwoju psychoruchowego,
- niezgrabność ruchowa,
- problem z utrzymaniem równowagi,
- lęk przed upadkiem lub wysokością,
- obniżone zainteresowanie aktywnością ruchową, np. niechęć do karuzeli i huśtawek na placu zabaw,
- problem z naśladowaniem i powtarzaniem sekwencji ruchowych,
- nadwrażliwość lub podwrażliwość na bodźce sensoryczne,
- opóźnienie rozwoju mowy,
- trudności w uczeniu się,
- problem z jedzeniem,
- lęk i wycofanie,
- zaburzenie hiperkinetyczne pod postacią ADHD,
- zaburzenie ze spektrum autyzmu,
- wysokowrażliwość tzw. „hight need” baby
Głównym zadaniem Terapii SI jest dostarczenie dziecku kontrolowanej przez terapeutę ilości bodźców sensorycznych, wywołujących w konsekwencji poprawę integracji bodźców docierających do dziecka z otoczenia, jak i jego ciała.